Stanisław (Stanislaus) Sittenfeld (ur. 11 lipca 1865 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 15 czerwca 1902 w Davos) – szachista polski, działający we Francji i krajach Ameryki Południowej.
Życiorys Wykształcenie średnie uzyskał w rodzinnym Piotrkowie, po czym wyjechał na studia, kolejno do Niemiec i Francji. Od schyłku lat 80. XIX wieku uczestniczył w życiu szachowym Paryża, w tym w turniejach o mistrzostwo słynnej kawiarni „Café de la Régence”. W 1889 pokonał w tych mistrzostwach Michaiła Czigorina, w 1890 i 1892 plasował się na III miejscu (turniej wygrywał dwukrotnie Alphonse Goetz). Wśród jego przeciwników byli inni emigranci z ziem polskich – Jan Taubenhaus, Samuel Rosenthal, Dawid Janowski. Z tym ostatnim, zaliczanym do ścisłej czołówki światowej i niebawem toczącym spotkania o mistrzostwo świata, rozegrał w latach 1890-1894 cztery pojedynki, z czego jeden zdołał zremisować (w 1893, obaj rywale zanotowali po dwie zwycięskie partie, dalsze dwie partie zakończyły się remisami).
W 1894 Sittenfeld rozegrał spotkanie konsultacyjne, tworząc duet z Siemionem Ałapinem przeciwko Janowskiemu i francuskiemu graczowi de Rivere. Grywał też partie towarzyskie oraz korespondencyjne. Innym jego znanym przeciwnikiem był szachista z Wiednia, Adolf Albin.