Inna, równie legendarna wersja, powiada że w czasach kolonialnych na centralnym placu osady (gdzie dziś zbiegają się ulice Chester i Main) rósł wielki dąb, "królewskie" dla Anglików drzewo. Na placu tym ćwiczyła miejscowa milicja. Któregoś razu prowadzący musztrę podoficer, doprowadzony do rozpaczy głupotą swych podkomendnych, którzy nie pojmowali jego rozkazów, rzucił polecenie, które każdy musiał zrozumieć: "frontem do królewskiego dębu!" (ang. "front the Royal Oak!"). W tłumie rozbawionych widzów znajdował się emerytowany wojskowy. Zachwycony niekonwencjonalnym rozkazem podoficera zaczął wraz z przyjaciółmi powtarzać tę frazę, która po pewnym czasie uległa skróceniu do Front Royal.
Zwolennicy trzeciej wersji utrzymują, że w okolicy stacjonowało królewskie wojska brytyjskie, które używały hasła "Front", na co wymaganym odzewem było "Royal". W rezultacie ten obóz wojskowy otrzymał nazwę "Camp Front Royal".
W roku 1854 miasto otrzymało połączenie kolejowe z Manassas i Riverton. Linia wkrótce została przedłużona do Strasburga. 23 maja 1862 roku stoczona została bitwa pod Front Royal, a działania w pobliżu trwały do końca wojny secesyjnej. Po wojnie kwitło tu rolnictwo i przemysł drzewny.
Władze Front Royal jest zarządzany przez burmistrza i 6-osobową radę miejską; jej członkowie wybierani są na 4-letnie kadencje.
Bibliografia United States Census Bureau
Kategoria:Miasta w stanie Wirginia