101..
5 czerwca 1943 partia odbyła konferencję, na której powołano Radę Ruchu Mas Pracujących Polski (według innych źródeł Radę NaczelnąKrzysztof Dunin-Wąsowicz, Polski ruch socjalistyczny 1939–1945, Warszawa 1993, s. 92.). Dokooptowano również do władz (Centralnego Kierownictwa Ruchu) członków CKW: Aleksego Bienia, Dorotę Kłuszyńską, Antoniego Szczerkowskiego oraz dodatkowo Antoniego ZdanowskiegoKazimierz Pużak, Wspomnienia, 1939–1945, Gdańsk 1989, s. 40..
2 maja 1944 WRN powróciła do nazwy: „Polska Partia Socjalistyczna”. Decyzja ta zapadła podobno na konferencji w czerwcu 1943 r. została jednak ogłoszona w czerwcu rok później. W wydanym oświadczeniu stwierdzono m.in.:
Według Teofila Głowackiego z RPPS pomiędzy oboma odłamami socjalistycznymi istniała cicha umowa o niekorzystaniu przez żadną z partii w czasie okupacji nazwy Polska Partia Socjalistyczna. – zarówno z powodów konspiracyjnych, jak i z powodu rozwiązania PPS w 1939 r., a także z powodów uczciwości w konkurencji. Lewy odłam socjalistów stosował się do tego zawsze stosując kolejno nazwy PS i RPPS.