thumb|Fragment wieluńskich murów obronnych – Baszta Prochownia thumb|left|200px|Wieluński ratusz z Bramą Krakowską thumb|Fragment wieluńskich murów obronnych – Baszta Prochownia (widok z wieży ratuszowej)

Mury obronne Wielunia – miały długość około 1200–1300 metrówHistoria Wielunia – Fortyfikacje i obejmowały teren starego miasta o powierzchni 12 ha. Zbudowane zostały na planie nieregularnego owalu złożonego z prostych odcinków. Miały wysokość 6-6,5 metra, wzniesione z lokalnego piaskowca, zwieńczone ceglanym krenelażem. Pierwotnie mury nie posiadały żadnych baszt, a jedynie dwie bramy: Kaliską i Krakowską.

Wieluń jest jednym z 25 miast otoczonych za czasów Kazimierza Wielkiego murami obronnymi. Tworzył on wraz z m.in. „Orlimi Gniazdami” pas fortyfikacji strzegących południowo-zachodniej granicy Korony, ciągnących się od Krakowa aż do Ostrzeszowa. Wieluńskie fortyfikacje powstawały po pożarze miasta w 1335 roku, stopniowo zastępując umocnienia drewniano-ziemne.

35px|small Mury obronne (fragmenty) z basztą, wpisane są do rejestru zabytków pod nr rej.: 405 z 1948, 972 z 30.12.1967 oraz 973 z 30.12.1967