Manfred Kaltz (ur. 6 stycznia 1953 w Ludwigshafen am Rhein) – niemiecki piłkarz, występował na pozycji obrońcy, w latach 1975–1983 reprezentant Niemiec w piłce nożnej. Złoty medalista mistrzostw Europy 1980, srebrny medalista mistrzostw świata 1982 oraz mistrzostw Europy 1976, uczestnik mistrzostw świata 1978. Długoletni zawodnik Hamburger SV.
Kariera klubowa Kaltz treningi rozpoczął w wieku 7 lat w klubie VfL Neuhofen. W 1968 przeszedł do juniorów TuS Altrip, a w 1970 trafił do juniorskiej ekipy Hamburgera SV. W 1971 został włączony do jego pierwszej drużyny, grającej w Bundeslidze. W tych rozgrywkach zadebiutował 21 sierpnia 1971 w zremisowanym 1:1 meczu z Borussią Dortmund. 2 października 1971 w wygranym 4:0 pojedynku z 1. FC Kaiserslautern strzelił pierwszego gola w Bundeslidze. Barwy Hamburgera reprezentował przez 18 lat. W tym czasie zdobył z klubem Puchar Mistrzów (1983), Puchar Zdobywców Pucharów (1977), 3 mistrzostwa RFN (1979, 1982, 1983), 5 wicemistrzostw RFN (1976, 1980, 1981, 1984, 1987) i 2 Puchary RFN (1976, 1987). Wystąpił z nim także w finale Pucharu UEFA (1982) i Pucharu Mistrzów (1980), jednak w obu przypadkach Hamburger przegrywał swoje mecze.