Wacław Ezechiel Długosz (ur. 10 kwietnia 1892 w Sosnowcu, zm. 19 lutego 1967 w Radomiu) – polski polityk socjalistyczny i sanacyjny, wicemarszałek Sejmu V kadencji oraz poseł II, III, IV i V kadencji w II RP, członek Rady Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej w 1936 rokuLeszek Śliwiński, Ogólnopolska reprezentacja powiatowych związków komunalnych w II Rzeczypospolitej, Częstochowa 2013, s. 256., członek Zarządu Koła Parlamentarnego Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1938 rokuPrace parlamentarne O.Z.N. 1938/39 r., Warszawa 1939, s. 39..
Życiorys Ukończył gimnazjum i szkołę handlową w Radomiu, studiował na Akademii Handlowej w Radomiu oraz na uczelniach w Antwerpii i Liège. W czasie studiów związany z ruchem socjalistycznym i niepodległościowym, członek PPS-Frakcji Rewolucyjnej. W 1915 komendant oddziału POW w Ciepielowie.
W 1918 ludowy komisarz powiatu iłżańskiego, jako ochotnik walczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920.
W II RP prowadził gospodarstwo w Gardzienicach k. Ciepielowa. Działacz stowarzyszeń i kółek rolniczych, członek rady wojewódzkiej i wiceprezes Izby Rolniczej w Kielcach. Od 1926 członek PSL „Wyzwolenia”, od 1928 w BBWR, gdzie piastował funkcję szefa rady powiatowej.