Zając (Lepus) – rodzaj ssaków z rodziny zającowatych (Leporidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje szeroko rozpowszechnione gatunki obejmujące swoim zasięgiem Eurazję, Afrykę i Amerykę Północną wraz z Grenlandią.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 290–680 mm, długość ogona 25–145 mm, długość ucha 60–170 mm, długość tylnej stopy 76–185 mm; masa ciała 1–6,8 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10. wydaniu Systema Naturae poświęconej systematyce roślin, zwierząt i minerałów. Linneusz wymienił cztery gatunki – Lepus timidus , Lepus cuniculus , Lepus capensis i Lepus brasiliensis – z których gatunkiem typowym jest (linneuszowska tautonimia) Lepus timidus (zając bielak).
Etymologia Lepus: leporis ‘królik, zając’. Chionobates: khiōn, χιονος khionos ‘śnieg’; βατης batēs ‘piechur’, od βατεω bateō ‘stąpać’, od βαινω bainō ‘chodzić’. Gatunek typowy: Kaup wymienił dwa gatunki – Lepus borealis H.R. Schinz, 1845 (= Lepus virginianusPodgatunek L. americanus. Harlan, 1825) i Lepus variabilis Pallas, 1778 (= Lepus timidus Linnaeus, 1758) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Lepus variabilis (= Lepus virginianus Harlan, 1825). Eulagos: gr. ευ eu ‘dobry, ładny, typowy’;