Klub Union Saint-Gilloise został założony w 1897. W 1898 został członkiem l'Union Belge des Sociétés de Sports Athlétiques (UBSSA, obecnie KBVB – Królewski Belgijski Związek Piłki Nożnej). W sezonie 1898/1899 startował w Division 2, a w 1901 zdobył awans do najwyższej klasy rozgrywek. W sezonie 1903/1904 wywalczył swoje pierwsze mistrzostwo Belgii. W 1922 klub został uznany przez „Société Royale” w związku z czym przemianowany na Union Saint-Gilloise Societe Royale. Do czasu wybuchu II wojny światowej był czołową belgijską drużyną. W latach 1933–1935 ustanowił rekord, zaliczając 60 spotkań bez porażki z rzędu w lidze, do tej pory niepobity w belgijskim futbolu. Także do tego czasu zdobył swoje wszystkie 11 tytułów mistrza kraju. Po wojnie jednym z sukcesów były występy w Pucharze Miast Targowych w latach 1958–1963 i 1964–1965. W sezonie 1958/1960 dotarł do półfinału, wcześniej pokonując faworyzowaną AS Romę. RUSG stopniowo tracił w powojennych czasach swoją pozycję. W sezonie 1948/1949 spadł pierwszy raz w historii z Eerste klasse, wówczas tylko na 2 sezony, ale od kolejnego spadku w 1962/1963 Union przestał być etatowym ligowcem, najczęściej występując w drugiej lidze. W 1956 gracze RUSG ostatni raz stanęli na podium mistrzostw kończąc ligę na 3. miejscu. Ostatni raz w XX w. klub grał na pierwszym szczeblu w sezonie 1972/1973.