Ukończył prawo na uniwersytecie w Czerniowcach, gdzie również się doktoryzował.

Należał do ukraińskich stowarzyszeń oświatowych, był członkiem rady nadzorczej Towarzystwa Wzajemnego Kredytu „Dnister” i Hipotecznego Banku Ziemskiego we Lwowie, oraz dyrektorem Miejskiej Kasy Oszczędności w Stanisławowie.

W 1897 więziono go za działalność wymierzoną w państwo austriackie. W latach 1907–1911 (okręg Nr 59 StanisławówWybory do parlamentu. „Kurjer Stanisławowski”, 1134, 2 czerwca 1907, s. 1. – Obertyn – Tłumacz – Potok Złoty – Tyśmienica – BohorodczanyPo wyborach do parlamentu. „Kurjer Stanislawowski”. 1133, s. 1, 26 maja 1907.), 1911–1918 posłował do parlamentu w Wiedniu. W latach 1915–1916 był wiceprzewodniczącym Ogólnej Rady Ukraińskiej w Wiedniu.

W 1918 został wiceprezesem Rady Narodowej ZURL. Wydał publikację „Ukraina irredenta”, w której uzasadniał konieczność utworzenia suwerennego państwa ukraińskiego.

W II RP prowadził kancelarię prawną w Stanisławowie.