O ile nawiązywanie do folkloru nie było w tych latach niczym niezwykłym, to nietypowe było zainteresowanie Koszewskiego muzyką regionu wielkopolskiego, który rzadko interesował polskich kompozytorów, zdecydowanie chętniej ulegających inspiracji muzyków Kurpiów i zwłaszcza górali podhalańskich. Tymczasem w jego dorobku spotykamy: Szocz wielkopolski na orkiestrę (1951) Tryptyk wielkopolski na chór mieszany (1963) Mała suita nadwarciańska na chór mieszany (1969) Suita lubuska na chór żeński (1984) Wczoraj było niedziołeczka na chór żeński lub chłopięcy (1969) Przystroję (1970) – opracowanie na fortepian siedmiu wielkopolskich śpiewek i tańców ludowych.
Sonorystyczne utwory chóralne W 1960 roku powstała serialna Muzyka fa-re-mi-do-si na chór. Sylaby „fa-re-mi-do-si” były solmizacyjnymi nazwami dźwięków. Nawiązywały do liter w imieniu i nazwisku Chopina, którego 150. rocznicę urodzin obchodzono w 1960 roku. Utwór ten przyniósł przełom w jego stylu i zapoczątkował indywidualny wkład Koszewskiego do polskiej szkoły kompozytorskiej. Było to zjawisko nietypowe na tle twórczości innych kompozytorów polskich – w muzyce chóralnej.