Suma ta może być później użyta we wzorze na NPV lub do policzenia IRR.
Przykład wyceny metodą DCF Poniższy uproszczony przykład ukazuje, jak przeprowadzana jest analiza zdyskontowanych przepływów pieniężnych.
Jan Nowak kupuje dom za 100 000 $. Oczekuje, że za trzy lata będzie mógł go sprzedać za 150 000 $.
Prosty rachunek (150 000 − 100 000 $) wskazuje na to, że zysk z tej transakcji wyniesie 50 000 $, czyli 50%. Jeśli te 50 000 $ zamortyzuje się po trzech latach, to roczna stopa zwrotu w tym okresie, zwana wewnętrzną stopą zwrotu, będzie wynosić ok. 14,5%. 1,145³ ⋅ 100 000 = 150 000 (około) Patrząc na te obliczenia, może on w sposób usprawiedliwiony rozpatrywać powyższą inwestycję jako korzystną.
Jakkolwiek jednak, w czasie pomiędzy kupnem a sprzedażą domu, wszelkie przepływy pieniężne ze sprzedaży muszą być odpowiednio dyskontowane.
W czasie gdy Jan Nowak kupuje dom, trzyletnie obligacje amerykańskie () oprocentowane są na 5%. Obligacje są generalnie obarczone mniejszym ryzykiem niż nieruchomości, ponieważ posiadają gwarancje rządu Stanów Zjednoczonych oraz są aktywem płynnym. Gdyby Nowak nie kupił domu, mógłby zamiast tego alternatywnie zainwestować w relatywnie bezpieczniejsze obligacje.