Bitwa pod Moyry Pass (irl. Bealach na mhaighre) – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1600 w trakcie irlandzkiej wojny dziewięcioletniej (1594–1603) w rejonie hrabstw Armagh oraz Louth. Bitwa była pierwszym większym starciem od czasu zawarcia w roku 1599 zawieszenia broni pomiędzy irlandzkimi rebeliantami pod wodzą Hugh O’Neilla, 2. hrabiego Tyrone a angielskimi wojskami dowodzonymi przez Charlesa Blounta (1. Earl Devonshire).
Przygotowania Strategia Anglików zakładała otoczenie terytorium Ulsteru wzmocnionymi garnizonami na granicach ziem O’Neilla. W tym celu Blount nakazał swoim siłom zajęcie miast Derry oraz Carrickfergus. We wrześniu 1600 r. Blount udał się na czele swoich wojsk z Dublina w kierunku Dundalk, gdzie po drodze zamierzał odbudować garnizon w Armagh, utracony przez wojska angielskie po bitwie pod Yellow Ford w roku 1598.
17 września 1600 r. Blount opuścił Dundalk i skierował się w kierunku Newry. Przełęcz Moyry Pass była jedyną drogą prowadzącą do Ulsteru, którą kierowali się Anglicy. Rejon ten został jednak już wcześniej umocniony przez wojska irlandzkie, które zbudowały tu szereg umocnień i barykad oraz obsadziły go swoimi strzelcami.