W kolejnych startach jeszcze 24 razy stawał na podium, odnosząc przy tym 16 zwycięstw (wszystkie w sprintach): 26 stycznia 2008 w Canmore, 16 stycznia 2009 w Whistler, 4 stycznia 2010 w Pradze, 17 stycznia 2010 w Otepää, 6 lutego 2010 w Canmore, 11 marca 2010 w Drammen, 4 grudnia 2010 w Düsseldorfie, 12 grudnia 2010 w Davos, 2 stycznia 2011 w Oberstdorfie, 20 lutego 2011 w Drammen, 13 marca 2011 w Lahti, 16 marca 2011 w Sztokholmie, 4 marca 2012 w Lahti, 8 grudnia 2012 w Quebecu, 15 grudnia 2012 w Canmore oraz 9 marca 2013 w Lahti. W sezonach 2009/2010, 2010/2011 i 2012/2013 zdobywał Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji sprintu. Ponadto był drugi w sezonie 2007/2008 i trzeci w sezonie 2006/2007.
Wywalczył brązowy medal w sprincie techniką dowolną podczas mistrzostw świata w Oslo w 2011. Wyprzedzili go jedynie jego rodak, Marcus Hellner i Norweg Petter Northug. W sprincie drużynowym stylem klasycznym był tam siódmy. Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 2013 razem z Hellnerem był drugi w sprincie drużynowym stylem dowolnym. W sprincie indywidualnym klasykiem był czwarty, przegrywając walkę o podium z Kanadyjczykiem Alexem Harveyem o 1,8 sekundy.