Front Południowo-Zachodni – związek operacyjny Wojska Polskiego utworzony rozkazem Wodza Naczelnego gen. Józefa Piłsudskiego z 15 czerwca 1919, scalający Front Śląski i Front Cieszyński, utworzone 22 maja. 19 października przemianowany na Front Śląski.
Historia Wraz ze wzrostem napięcia w stosunkach polsko-niemieckich rosło zagrożenie starcia zbrojnego. Potwierdzała to koncentracja wojsk niemieckich koło Torunia i na Górnym Śląsku, szacowana na 300 tysięcy żołnierzy. Polskie Naczelne Dowództwo przewidywało silne uderzenie Reichswehry na Wielkopolskę oraz mniejsze na Warszawę i Suwałki. W związku z tym postanowiono przeciwstawić tym siłom 4 wyższych związków operacyjnych (frontów). Jednymi z nich były Front Śląski i Cieszyński, jednak dowództwo uznało, że pojedynczo są zbyt słabe i scaliło je we Front Południowo-Zachodni i włączyło w skład kilka dodatkowych dywizji.
W przypadku uderzenia niemieckiego jednostki Frontu miały mieć następujące położenie: 1 psb - Wieluń 7 DP - Starokrzepice-Myszków 2 DSP - Koziegłowy-Wisła 6 DP - Przemsza-Strumień W odwodzie znajdowała się 1 Dywizja Strzelców Polskich.