Transport wodny Śródlądowy Wykorzystanie rzek jako szlaku komunikacyjnego wzrastało wraz z powiększaniem się państwa rzymskiego. Największą użyteczność miał Nil, który po 30 roku p.n.e. stał się jedną z najważniejszych rzek imperium. Jako środka transportu używano niewielkich łódek lub tratew.
Morski Jednostki pływające można podzielić na kilka kategorii, przede wszystkim: handlowe (mercatoria), wojenne (longa), transportowe (oneraria, corbita), a wśród nich: hemiolia – „półtorarzędowa” galera żaglowo-wiosłowa, lekka i szybka, pościgowa; lembus – niewielki okręt, szybki i manewrowy, używany do zwiadu i do bliskiej komunikacji oraz łączności; liburna – wyparła ogromne kwinkweremy jako szybki i zwrotny dwurzędowiec (birema), pierwotnie używany do pościgu i rozpoznania, później także bitewnie jako lekki niszczyciel z taranem.
Zobacz też akwedukt
Przypisy
Bibliografia
Kazimierz Kumaniecki, Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu, wyd PWN, Warszawa 1975. Oktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk, Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym, wyd. PWN, Warszawa 1970. Appian z Aleksandrii, Historia rzymska. T.1, Wrocław 2004 Kasjusz Dion Kokcejanus, Historia rzymska, Wrocław 2005.