Zdzisław Żmigryder-Konopka (ur. 23 listopada 1897 w Warszawie „Zmigryder (Żmigryder)-Konopka Zdzisław”, [w:] Polski słownik judaistyczny. Dzieje, kultura, religia, ludzie, tom 2, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, , s. 832, zm. 4 listopada 1939 we Lwowie) – historyk starożytności rzymskiej i greckiej, członek POW, kapitan rezerwy Wojska Polskiego, senator V kadencji w II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Mieczysława i Reginy z domu Birencweig. Ukończył gimnazjum w Warszawie. Od 1915 był członkiem Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, następnie POW. W latach 1915–1918 walczył w Legionach Polskich. Od 11 listopada służył 1918 w Wojsku Polskim, był członkiem Warszawskiej Legii Akademickiej i wziął udział w obronie Lwowa. 9 stycznia 1919 jako podchorąży, walczył w szeregach 8 pułku piechoty Legionów pod Kulikowem, gdzie został ranny. Pomimo obrażeń wyniósł z pola walki rannego dowódcę kompanii. Za postawę wykazaną podczas wojny polsko-ukraińskiej, został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasyZob. Głos Gminy Żydowskiej. 17 października 1919 został mianowany z dniem 1 października 1919 roku podporucznikiem piechotyDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 95 z 26 listopada 1919 roku, poz.