3 Dywizja Kawalerii (3 DK) – wielka jednostka kawalerii Wojska Polskiego II RP.
Historia Dywizji 3 Dywizja Kawalerii powstała w 1924 roku w wyniku reorganizacji jazdy samodzielnej, którą równocześnie przemianowano na kawalerię.
Na przełomie lat 1929–1930 dokonano reorganizacji kawalerii. W jej drugim etapie, rozkazem z 29 marca 1929 roku, rozwiązano 3 Dywizję Kawalerii wraz z VII, XIV i XV Brygadą Kawalerii i 8 Samodzielną Brygadą Kawalerii. W ich miejsce utworzono Brygadę Kawalerii „Poznań” i Brygadę Kawalerii „Toruń”.
Organizacja pokojowa dywizji Dowództwo 3 Dywizji Kawalerii w Poznaniu VII Brygada Kawalerii w Poznaniu XIV Brygada Kawalerii w Bydgoszczy XV Brygada Kawalerii w Grudziądzu 7 dywizjon artylerii konnej w Poznaniu 11 dywizjon artylerii konnej w Bydgoszczy Szkoła Podchorążych Rezerwy Kawalerii Nr 3 przy 3 DK w Śremie (1924–1925) i w Poznaniu-Sołaczu (1925–1926) 3 szwadronu samochodów pancernych w Poznaniu (od X 1925) szwadron pionierów 3 Dywizji Kawalerii w Poznaniu
Obsada personalna Dowództwa 3 Dywizji Kawalerii Dowódcy dywizji gen. bryg. Jan Sawicki (1 VI 1924 - 16 XI 1925) gen. bryg. Gustaw Orlicz-Dreszer (16 XI - 31 XII 1925) gen. bryg. Jan Sawicki (31 XII 1925 - 29 XI 1927) gen. bryg.