W 1956 uzyskał specjalizację I stopnia, a dwa lata później II stopnia w zakresie ftyzjatrii.
Pełnione funkcje i obejmowane stanowiska Od lipca 1957 był ordynatorem, a od stycznia 1959 ordynatorem II Oddziału w Państwowym Sanatorium Przeciwgruźliczym w Olsztynie (od 1970 pod nazwą Szpital Specjalistyczny Zespołu Gruźlicy i Chorób Płuc). W latach 1961–1969 kierował działem rehabilitacji Wojewódzkiej Przychodni Przeciwgruźliczej. W 1956 zorganizował i przez dziewięć lat kierował Półsanatorium Akademickim dla chorych na gruźlicę studentów Wyższej Szkoły Rolniczej. Od 1958 roku był biegłym sądowym Okręgowego Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie.
W olsztyńskim sanatorium przeciwgruźliczym Bednarski zainicjował badania bronchoskopowe (1957), cienkoigłową biopsję płuc (1970), wykonywanie odcisków z wycinków oskrzelowych i ich badanie cytologiczne (1977). Był wieloletnim koordynatorem badań nad metodami leczenia nowo wykrytej gruźlicy płuc w województwie olsztyńskim, współpracując z zespołem profesora Mariana Zierskiego w II Klinice Gruźlicy i Chorób Płuc Instytutu Gruźlicy, Ośrodek Badań w Łodzi, oraz z Zespołem Naukowo-Badawczym ds. Chemioterapii Gruźlicy.