Jehuda Lejb Kowalski (ur. 8 sierpnia 1862 w Powązkach k. Warszawy, zm. 26 lipca 1925 we Włocławku) – rabin, w latach 1899–1925 naczelny rabin Włocławka, działacz polityczny okresu II RP, senator I kadencji.
Życiorys Był synem Nachmana Kowalskiego (zm. 1881), rabina z Grabowa koło Łęczycy i Kowala. U ojca pobierał pierwsze nauki. Potem kontynuował edukację u rabina Abrahama z Sochaczewa. W 1879 zdał egzaminy rabinackie. Mając 18 lat, ożenił się z Mindlą, córką kupca Szmuela Zanwilla z Łęczycy. Pod wpływem żony studiował nauki świeckie. Po roku zdał egzaminy równoważne z ukończeniem 5-klasowego gimnazjum rosyjskiego. Samodzielnie studiował filozofię, historię i literaturę klasyczną. W latach 1879–1881 działał jako rabin w Łęczycy. W 1881 (po śmierci ojca) objął urząd rabinacki w Kowalu. Od 1885 pełnił posługę jako rabin w Grabowie, gdzie założył jesziwę. Później (od 1897) był rabinem w Chorzelach, a od 1899 aż do śmierci we Włocławku. Naczelnym rabinem Włocławka został m.in. dzięki rekomendacji Nachuma Sokołowa.
We Włocławku otworzył Talmud Torę (szkołę religijną) oraz szkołę nauczania początkowego.