Andrzej Jan Skrobacki (ur. 28 stycznia 1928 w Gniewkowie, zm. 2 lutego 1992 w Olsztynie) – lekarz polski, historyk medycyny.
Życiorys Był synem Kazimierza (inżyniera) i Anny ze Zwierzyńskich (urzędniczki pocztowej). Wcześnie osierocony przez ojca, po jego śmierci w 1931 mieszkał wraz z matką i bratem w Poznaniu. W grudniu 1939 rodzina została wysiedlona do Generalnego Gubernatorstwa, do Iwanisk koło Opatowa. Tam Andrzej Skrobacki kształcił się na tajnych kompletach, kończąc szkołę powszechną i trzy klasy gimnazjum. Po wojnie kontynuował naukę w Gimnazjum i Liceum im. Św. Jana Kantego w Poznaniu, uzyskując w 1946 świadectwo dojrzałości. Podjął w tymże roku studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, w 1950 przekształconym w Wydział Lekarski Akademii Medycznej. Studia umożliwiło mu stypendium Ministerstwa Zdrowia. W lipcu 1952, po uzyskaniu absolutorium, powołany został do służby wojskowej i dwa ostatnie egzaminy dyplomowe złożył na Kursie Przysposobienia Oficerów w Łodzi; 17 grudnia 1952 otrzymał dyplom lekarza poznańskiej Akademii Medycznej.