Od końca lat 50. interesował się historią medycyny, i z tej dziedziny przygotował rozprawę doktorską Polacy na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Królewcu, obronioną w warszawskiej Akademii Medycznej 20 października 1969. Promotorem pracy, w której przedstawiono sylwetki przeszło 400 lekarzy, był profesor Stanisław Konopka. Łącznie Skrobacki był autorem lub współautorem 314 publikacji: książek, artykułów, recenzji, tłumaczeń; wiele z nich zdobywało wyróżnienia towarzystw lekarskich. Jako historyk medycyny zajmował się przede wszystkim środowiskiem królewieckim oraz Warmią i Mazurami, wykorzystując miejscowe materiały archiwalne, a także prowadząc kwerendy w Merseburgu, Poczdamie, Halle, Berlinie, pod koniec życia w Londynie. Poza rozprawą doktorską, która ukazała się drukiem w Olsztynie w 1969, opublikował Album lekarzy-pionierów Okręgu Mazurskiego 1945-1946 (1980), w którym przedstawił działalność twórców polskiego powojennego lecznictwa w województwie olsztyńskim;