Podunajské Biskupice (do 1927 Biskupice, 1927–1944 Biskupice pri Dunaji, niem. Bischdorf, węg. Püspöki, 1909–1927 Pozsonypüspöki) – dzielnica Bratysławy, położona w południowo-zachodniej części stolicy, w powiecie Bratysława II. Jest największą bratysławską dzielnicą pod względem powierzchni, która wynosi 42,5 km².
W dzielnicy jest stacja kolejowa Podunajské Biskupice.
Historia W Biskupicach pierwsi ludzie mieszkali już w czasach starożytnych - na terenie dzielnicy znaleziono pamiątki po Rzymianach (kamień milowy z roku 230 oraz łaciński napis na skale, która pierwotnie stała w pobliżu kościoła parafialnego z pieczęcią rzymskiego obozu). Ludność mogła trudnić się handlem, gdyż biegł tędy kupiecki szlak bursztynowy. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1221 – opisano istniejący do dziś kościół katolicki św. Mikołaja, który postawiono w miejscu starszej, istniejącej świątyni (która istniała już w IX wieku). Nazwa dzielnicy wywodzi się od arcybiskupstwa w Ostrzyhomiu, którego Biskupice były własnością od powstania tej struktury kościelnej aż do roku 1912. W 1634 roku osada liczyła 120 domów i 700 mieszkańców, a 200 lat później – 212 domów i 1218 mieszkańców. Spis powszechny przeprowadzony w 1910 roku wykazał, że była to wioska niemal całkowicie „węgierska”, bowiem największy odsetek, tj.