Korony kwiatów są niebieskie, rzadziej białawe; jajowate płatki na szczycie mają frędzlowatą łatkę. Owoce Rozłupnie do połowy pokryte ostrymi łuskami. Gatunek podobny W Europie Środkowej może być mylony z mikołajkiem polnym Eryngium campestre, który różni się szarozielonym kolorem pędów i białawymi kwiatami, podzielonymi dolnymi liśćmi, łodygą rozgałęziającą się od nasady.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września. Kwiaty owadopylne, zapylane przez trzmiele, pszczoły i motyle. Owoce rozsiewane są przez zwierzęta (zoochoria). Ziele i korzeń zawierają olejki eteryczne, saponiny, garbniki.
Rośnie na suchych murawach i pastwiskach, na przydrożach i odłogach.
Zastosowanie i uprawa Roślina ozdobna, uprawiana ze względu na ładne kwiatostany i niebiesko-sine ubarwienie rośliny. Stąd w uprawie obecny jest zwłaszcza w intensywnie niebiesko wybarwionych odmianach ('Balukappe', 'Blue Dwarf'). Bywa wykorzystywany na suche bukiety. Rozmnaża się go z nasion, które wysiewa się w marcu-kwietniu do inspektów. Na stałe miejsce wysadza się w czerwcu-lipcu. Wymaga słonecznego stanowiska i suchej, piaszczystej gleby.
Przypisy
Kategoria:Ozdobne byliny ogrodowe Kategoria:Selerowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza