Jej granica z Norwegią jest najdłuższą nieprzerwaną granicą w Europie (1630 km).
Powierzchnia ląd: 411 942 km² woda: 39 010 km² Powierzchnia: 450 952 km²
Długość granicy lądowej Finlandia: 589 km Norwegia: 1630 km całkowita: 2219 km
Długość wybrzeża całkowita: 3218 km Najwyższy punkt: Kebnekaise 2111 m n.p.m. Najniższy punkt: zatoka jeziora Hammarsjon, koło Kristianstad, –2,4 m Największe jezioro: Wener (Vänern) – 5546 km²
Historia
Średniowiecze Południowe obszary współczesnej Szwecji (Skania) były częścią praojczyzny Germanów. W średniowieczu północna i środkowa część kraju została zasiedlona przez skandynawskie plemiona Normanów. W IX–XI wieku tutejsi wikingowie brali udział w wyprawach łupieżczych, głównie na Ruś i Bizancjum. Równocześnie tworzyło się państwo szwedzkie i następowała jego chrystianizacja w XI wieku. W XII–XIII w. podbój Finlandii przez Szwedów. Od 1397 unia kalmarska z Danią i Norwegią.
XVI wiek W 1523 Gustaw I Waza doprowadził do usamodzielnienia się Szwecji pod władzą dynastii Wazów. W 1527 przyjęto luteranizm. W latach 1592–1599 Szwecja była połączona unią polsko-szwedzką z Rzecząpospolitą Obojga Narodów.