Rukiewnik wschodni (Bunias orientalis L.) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Rośnie jako gatunek rodzimy w południowo-wschodniej i wschodniej Europie, w zachodniej Azji (Azja Mniejsza, Irak, Iran), na Syberii. W Polsce gatunek inwazyjny, rozprzestrzenił się w ciągu kilkudziesięciu lat na całym terytorium, dawniej notowany tylko w południowo-wschodniej części kraju. Status gatunku we florze Polski: kenofit.
Rozmieszczenie geograficzne Ze względu na rozprzestrzenianie się gatunku w ciągu ostatnich stuleci, bardzo trudne było jednoznaczne wskazanie obszaru jego naturalnego występowania. Niektórzy za obszar jego pochodzenia uznawali Wyżynę Armeńską, inni rozciągali go na cały region Kaukazu, południową Rosję, południowo-wschodnią Europę (po Słowację i Węgry). Analizy molekularne wykazały, że ok. 930 tys. lat temu populacje na północ i południe od Kaukazu zaczęły rozwijać się odrębnie. W trakcie późniejszych cykli zlodowaceń i interglacjałów rośliny z południowej części zasięgu migrowały do południowo-wschodniej Europy i ok. 230 tys. lat pule genowe z tych dwóch obszarów się rozdzieliły. Mimo że, europejska pula genowa była najmłodsza i najmniej zróżnicowana, to ona stała się źródłem pochodzenia roślin które rozprzestrzeniono dalej.