Bruno Lauzi (ur. 8 sierpnia 1937 w Asmarze, zm. 24 października 2006 w Peschiera Borromeo) – włoski piosenkarz, kompozytor, poeta, artysta kabaretowy i autor tekstów piosenek.
Urodzony w Afryce, lecz wychowany w Genui Bruno Lauzi razem z takimi piosenkarzami jak Gino Paoli, Umberto Bindi, Fabrizio De André i Luigi Tenco był reprezentantem tzw. genueńskiej szkoły śpiewających autorów, ugrupowania artystów, którzy postawili sobie za cel gruntowne odnowienie włoskiej muzyki popularnej na przełomie lat 50. i 60.
Życiorys Bruno Lauzi już bardzo wcześnie zdradzał zainteresowania artystyczne – w latach 50. razem z przyjacielem ze szkolnej ławki, Luigim Tenco, podobnie jak on sam zainteresowanym jazzem i musicalem, założył swój pierwszy młodzieńczy zespół. Z tego też okresu pochodzą jego pierwsze utwory: Ti ruberò, Margherita, Viva la libertà, Ritornerai, Il poeta.
Pisze też utwory dla innych artystów. W latach 70. nawiązuje współpracę z Mogolem i Lucio Battistim, którzy oferują mu miejsce we własnej wytwórni fonograficznej Numero Uno i piszą dla niego szereg przebojów: Mary oh Mary, E penso a te, Amore caro, amore bello, L’aquila czy Un uomo che ti ama.
Bruno Lauzi miał opinię człowieka kontrowersyjnego.