300px|thumb|Przeprawa armii szwedzkiej przez Wielki Bełt Po opanowaniu Fionii przystąpiono do szukania najlepszej drogi prowadzącej przez zamarznięty Wielki Bełt na Zelandię. Znów do badań przystąpił Erik Dahlbergh, który stwierdził, że lepszą od drogi bezpośredniej będzie droga prowadząca przez wyspy Langeland i Lolland. Nocą 15 lutegoData po przeliczeniu podawanej przez większość źródeł daty 5 lutego 1658 na kalendarz gregoriański. Karol Gustaw ruszył przez lód na czele kawalerii i w tym samym dniu bezpiecznie dotarł na Lolland. Piechota i artyleria przybyły dnia następnego. Do Zelandii Szwedzi dotarli 18 lutegoData po przeliczeniu podawanej przez większość źródeł daty 8 lutego 1658 na kalendarz gregoriański.. Błyskawiczny atak szwedzki przez zamarznięte cieśniny był dla Duńczyków całkowitym zaskoczeniem; wynikało ono z ich przekonania, że szwedzka ofensywa zacznie się najwcześniej na wiosnę. Skutkiem uderzenia było opanowanie wysp: Fionii, Langeland i Lolland.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojna duńsko-szwedzka (1657–1658) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.