Myron Tarnawski herbu Sas (ukr. Мирон Тарнавський, ; ur. 29 sierpnia 1869 we wsi Baryłów, zm. 29 czerwca 1938 w Czernicy) – generał-czotar Ukraińskiej Armii Halickiej (UHA), naczelny dowódca UHA od 5 lipca do 7 listopada 1919, generał Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie księdza greckokatolickiego Omeliana Tarnawskiego herbu Sas. Ukończył C. K. Gimnazjum w Brodach.
Następnie odbył jednoroczną służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. 1 listopada 1892 został mianowany na stopień podporucznika rezerwy i przydzielony w rezerwie do Batalionu Strzelców Polnych Nr 4 w Tarnowie. W 1896 został powołany do zawodowej służby wojskowej w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej, w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1896. Został wcielony do 18 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Przemyślu. 1 maja 1899 awansował na porucznika. W 1901 został przeniesiony do 33 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Stryju, a w 1908 do 35 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Złoczowie. 1 maja 1909 został awansowany na stopień kapitana.
Brał udział w I wojnie światowej, walcząc na froncie wschodnim.