Gdy noworodek wykona pierwszy wdech, jego płuca wypełniają się powietrzem, zwiększając swój rozmiar i nieco także położenie. Wskutek tego przewód tętniczy ulega skręceniu. W późniejszym okresie życia także i on zarasta. Krew prawego przedsionka i komory w większej ilości trafia do płuc, a z nich do lewego przedsionka. Zwiększa się panujące tam ciśnienie, napierająca silniej na ściany krew zamyka od tamtej strony poprzez jego zastawkę otwór owalny, który zwykle też zarasta, aczkolwiek nie zawsze całkowicie. Zazwyczaj nawet jeśli nie zarośnie całkowicie, nie ma to negatywnych konsekwencji, gdyż utrzymuje go zamkniętym duże ciśnienie krwi lewego przedsionka. Gorzej jest, gdy zastawka nie przylega do całej jego powierzchni. Zwykle jednak pozostaje po nim jedynie dół owalny (fossa ovalis) otoczona przez rąbek (limbus fossae ovalis). Na miejscu przewodu tętniczego zaś odnajdujemy więzadło tętnicze (ligamentum arteriosum).
Z kolei przewód żylny zarasta, stając się więzadłem żylnym (ligamentum venosum).