Marka szwedzka (szwedz. mark penningar) – dawna waluta szwedzka używana do 1798 roku.
Najstarsze znane monety, które bito na terenie Szwecji pochodzą z XI wieku. Podstawową jednostką wagi była wówczas marka, odpowiednik stosowanej w Polsce grzywny. Pierwszymi monetami szwedzkimi były fenigi, które bito w ustalonej ilości z 1 marki srebra o z góry założonej próbie. Spowodowało to, że z biegiem czasu marka (podobnie jak w Polsce grzywna) stała się pieniężną jednostką obrachunkową równą 192 fenigom. W 1370 roku pojawiła się grubsza moneta o nazwie örtug równa 8 fenigom. Ponieważ zawierał on 1,05 grama czystego srebra, na markę przypadało 25,2 gramów srebra. Gdy za panowania Eryka Pomorskiego wprowadzono fyrka, ustalił się nowy system pieniężny, w którym marka była równa 24 örtugi lub 48 fyrków lub 192 fenigi. W XV wieku marka szwedzka pod względem wartości odpowiadała 24 polskim groszom. Marka jako moneta po raz pierwszy pojawiła się dopiero w 1536 roku.