Cumberland Lodge – była brytyjska rezydencja królewska, położona ok. 5 kilometrów od Zamku Windsor.
Budynek został wzniesiony w 1650 roku, w czasie rządów Olivera Cromwella. Podjął on decyzję o parcelacji tzw. Wielkiego Parku w Windsor, który służył wcześniej rezydującym w Zamku Windsor władcom jako miejsce polowań. Jedną z powstałych w wyniku parcelacji działek kupił kapitan John Byfield i wzniósł tam swoją siedzibą (pod nazwą Byfield House). Po restauracji monarchii król Karol II przejął działkę wraz z budynkiem, który przemianował na New Lodge i przeznaczył na rezydencję Strażnika Wielkiego Parku. Była to czysto honorowa funkcja, sprawowana przez dostojników z najbliższego otoczenia monarchy. Przez kolejne blisko 300 lat zamieszkiwały tam różne osoby związane z dworem. Do najważniejszych lokatorów gmachu należeli: 1. książę Marlborough wraz z małżonką Wilhelm, książę Cumberland, młodszy syn króla Jerzego II August Fryderyk, książę Sussex, syn króla Jerzego III księżniczka Helena, córka królowej Wiktorii