Andrzej Ludwik Sobolewski (ur. 9 października 1951 w Augustowie) – polski fizyk, profesor nauk fizycznych, pracownik naukowy Instytutu Fizyki PAN, stypendysta i laureat Fundacji im. Alexandra von Humboldta oraz Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Urodził się w Augustowie, gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Grzegorza Piramowicza. W 1977 ukończył studia z biofizyki na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1976 pracuje w Instytucie Fizyki PAN, do 1981 jako asystent, potem jako adiunkt, a od 1991 na stanowisku profesora.
W instytucie uzyskał zarówno doktorat (w 1981), jak i habilitację (w 1989). W latach 1985–1986 przebywał jako stypendysta Fundacji Humboldta na Uniwersytecie Technicznym w Monachium. Odbywał tam również staże zagraniczne w 1987 i 1990. W 1994 odbył staż zagraniczny na Uniwersytecie Arizony, a w latach 1998 i 1999 na Uniwersytecie Heinricha Heinego w Düsseldorfie. Od 1990 współpracuje stale z Wolfgangiem Domckem z monachijskiego uniwersytetu. Wspólne badania doprowadziły do zidentyfikowania i scharakteryzowania mechanizmu dezaktywacji bezpromienistej elektronowo wzbudzonych stanów DNA i białe, który jest odpowiedzialny za fotostabilność materii ożywionej.