Bitwa pod Kyzikos – bitwa lądowo-morska stoczona w roku 74 p.n.e. między wojskami rzymskimi a pontyjskimi w początkowym okresie III wojny Rzymu z Mitrydatesem.
Rzymianami dowodził dowódca twierdzy Pizystrates i konsul Lukullus, wojskami pontyjskimi – władca Pontu Mitrydates VI Eupator.
Oblężenie Wkrótce po bitwie pod Chalkedonem Mitrydates VI Eupator obiegł wielkie miasto Kyzikos nad Propontydą. Walnie pomagała mu przy tym flota, stosując dość niezwykłe środki i metody. Równocześnie z atakiem wojsk lądowych i podsunięciem ku murom wielkich machin oblężniczych, jak opisywał to Appian, ”od strony portu dwa sprzęgnięte ze sobą pięciorzędowce dźwigały drugą wieżę, z której przy pomocy pewnej maszynerii wysuwał się pomost, ilekroć zbliżali się do murów. A kiedy już wszystko było gotowe [Mitrydates] naprzód kazał podwieźć do miasta na okrętach 3 000 jeńców z Kyzikos, którzy wyciągając ręce ku murom błagali, aby ich współobywatele oszczędzili w tym niebezpiecznym położeniu. Ale dowódca Kyzikos Pizystrates obwieścił im z murów, aby, skoro dostali się do niewoli, mężnie znieśli, cokolwiek im się przydarzy. Kiedy ta próba się nie powiodła, kazał Mitrydates podwieźć na okrętach wspomnianą machinę. Nagle wysunął się z niej pomost, po którym czterech żołnierzy wybiegło na mur.