działającą we Lwowie.

Wielka Wojna Po wybuchu I wojny światowej, Arciszewski 6 sierpnia 1914 wstąpił w randze podporucznika do Legionów Polskich. Utworzył Lotny Oddział Wywiadowczy – „Oddział Beków”, a następnie służył w 1 pułku piechoty w składzie I Brygady Legionów Polskich.

Po rozwiązaniu oddziału w 1915, prowadził działalność polityczną na terenie Królewstwa Polskiego, tworząc struktury Polskiej Organizacji Zbrojnej. Rok później w Piotrkowie zorganizował XII zjazd PPS. Dzięki zgodzie niemieckich władz okupacyjnych, w latach 1916–1918 w Warszawie wydawano tygodnik „Jedność robotnicza”. Jednakże relacje Arciszewskiego z Niemcami były napięte. Był przez nich ścigany, za organizowanie i kierowanie pepeesowskimi grupami bojowymi (od 1918 Pogotowie Bojowe PPS). Przez cztery miesiące przebywał w Moskwie, gdzie przekonywał m.in. bolszewików, iż PPS nie pozwoli nikomu ingerować w wewnętrzne sprawy Polski.

Po powrocie do kraju, Arciszewski przygotował na 1 października 1918 zamach w Warszawie na szefa niemieckiej policji politycznej Ericha von Schultzego, który zakończył się sukcesem.

W latach 1919–34 był radnym miasta Warszawy. W tym czasie zorganizował Komisję Centralną Związków Zawodowych. Był pracownikiem Rady Departamentu Pracy Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja: Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s.