Pantera (Neofelis) – rodzaj ssaków drapieżnych z podrodziny panter (Pantherinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji (Chińska Republika Ludowa, Tajwan, Indie, Bangladesz, Nepal, Bhutan, Mjanma, Laos, Kambodża, Wietnam, Tajlandia, Malezja, Brunei oraz Indonezja (Sumatra i Borneo)).
Morfologia Długość ciała 68,6–106,7 cm, długość ogona 60–85 cm; masa ciała 10–25 kg (dorosłe samce są większe i cięższe od dorosłych samic).
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1867 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym Notatki o czaszkach kotów (Felidae), opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Gray wymienił dwa gatunki – Felis macrocelis (= Felis diardi ) i Leopardus brachyurus (= Felis nebulosa ) – nie wskazując gatunku typowego; gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Felis macrocelis (= Felis diardi ) (pantera sundajska).
Etymologia Neofelis: neos ‘nowy’;