Po wykonaniu misji wrócił do kasztelanii rozpierskiej, która po latach znowu wróciła do Zadorów (po śmierci Hinczki z Rogowa kasztelanem rozpierskim został jego ojciec też Zbigniew i tym samym znalazł się w Radzie Koronnej). Ostatnia wzmianka o Zbigniewie Bąku, jako o osobie żyjącej, pochodzi z 30 maja 1469 rokuM. Głosek, Dwór murowany w Bąkowej Górze (w:) "Acta archaeologica Lodziensia", nr 42, 1998, s. 10-11..
Około 1450-1454 poślubił Małgorzatę z Bnina herbu Łodzia, córkę kasztelana gnieźnieńskiego Piotra i jego drugiej żony Elżbiety z Gułtów herbu Grzymała (stryjeczna siostra biskupa poznańskiego Andrzeja)Genealogia. Polska elita polityczna w wiekach średnich na tle porównawczym (pod red. J. Wroniszewskiego), Toruń 1993, s. 95.. Z małżeństwa tego pozostały dwie córki: Zuzanna i MałgorzataM. Głosek, Dwór murowany w Bąkowej Górze (w:) "Acta archaeologica Lodziensia", nr 42, 1998, s. 11..
Zobacz też Lanckorońscy
Przypisy
Bibliografia Alicja Szymczakowa, Zadorowie z Bąkowej Góry w: Herald – pismo Instytutu Heraldyki i Genealogii w Köln, 1993, Nr 7, s. 34-39. Marian Głosek, Dwór murowany w Bąkowej Górze w: "Acta archaeologica Lodziensia", nr 42, 1998, s.