Był zdecydowanym przeciwnikiem zamachu majowego i rządów sanacyjnych. W wyborach w 1928 odnowił mandat poselski w okręgu wyborczym nr 40 (Cieszyn). Został prezesem klubu NPR w Sejmie. Pracował w komisji administracyjnej i w komisji przemysłowo-handlowej. W 1930 został ponownie posłem z tego samego okręgu. Uzyskał też mandat posła na Sejm Śląski II kadencji. W Sejmie Śląskim pełnił funkcję wicemarszałka. Nie dostał się do Sejmu Śląskiego III kadencji, po raz kolejny mandat objął po zrzeczeniu się go przez posła Jana Szulika. W 1933 wystąpił z Narodowej Partii Robotniczej na znak protestu przeciwko zbyt ugodowej polityce względem władz sanacyjnych. W kwietniu 1935 został kierownikiem okręgu śląskiego Zjednoczenia Zawodowego „Praca Polska”. Następnie wycofał się z aktywnej działalności politycznej, choć jeszcze w 1937 został członkiem Stronnictwa Pracy.
W styczniu 1941 został wysiedlony przez Niemców ze Śląska do Małopolski. Przebywał w Tarnowie, żeby ostatecznie osiąść w Krakowie. Tam też zmarł 24 listopada 1941. Został pochowany na cmentarzu Podgórskim.