W 1935 r. zatwierdzono dalszą rozbudowę szkoły w Przysusze. Okres międzywojenny upłynął pod znakiem budowy. Sprzedawano nalepki, żetony, chorągiewki, organizowano zbiórki pieniężne, aby zdobyć potrzebne fundusze. Wreszcie 1 maja 1939 r., po raz pierwszy w historii szkoły, zgromadzono wszystkich uczniów pod jednym własnym dachem.
Wybuch II wojny światowej spowodował likwidację szkoły. 7 września Niemcy zajęli budynek na koszary dla wojska. Nauczyciele zdołali uratować część książek i pomocy naukowych. Te, które zabrali do swoich domów, stały się podstawą działalności oświatowej po 1945 roku. W okresie niemieckiej okupacji szkoła mieściła się w salach stowarzyszenia ,,Przyszłość”. Tam też podjęto naukę 10 marca 1945 r., gdyż budynek szkoły był zdewastowany. Znów rozpoczęły się starania o jego remont – zbiórki uliczne, loterie fantowe. Ze społecznych pieniędzy zakupiono pierwsze ławki, biurko i maszynę do pisania. 8 września 1945 r. rozpoczął się rok szkolny we własnym odremontowanym budynku, ale sale świeciły pustką, a dzieci siedziały na podłodze z braku ławek.