thumb|Strona tytułowa Kodeksu Leningradzkiego (ok. 1008-09 n.e.). Soferowie, soferim (z – skryba, kopista; dosł. ten, który liczy) – ogólnie zawodowi żydowscy kopiści tekstu Biblii hebrajskiej.
Szczegółowo termin ten odnosi się historycznie przede wszystkim do 2 różnych okresów działalności kopistów (a przy tym różnych prac nad tekstem, które zostały dokonane).
Okres „biblijny” (pomiędzy VI wiekiem p.n.e. a I wiekiem n.e.) Początki działalności soferów sięgają jeszcze czasów niewoli babilońskiej (przed 539 r. p.n.e.) lub krótko po niej. Za pierwszego przepisywacza uważa się kapłana jerozolimskiego Ezdrasza (VI/V w. p.n.e.). Praca soferów miała związek z powstawaniem synagog służącym żydom w Izraelu i diasporze do czytania Biblii, do czego potrzebne były im jej kopie. Soferowie z jednej strony znani byli ze skrupulatności w przepisywaniu, z drugiej starali się poprawiać błędy i niejasności, które powstawały w międzyczasie w różnych kopiach tekstu świętego. Ich praca rewizyjna polegała przynajmniej na 3 zajęciach w odniesieniu do tekstuP.D. Wegner, A Student's Guide to Textual Criticism of the Bible. Its History, Methods & Results, Downers Grove, IL 2006, s.