Główna Rada Ukraińska (, Hołowna Ukrajińska Rada, HUR) – ukraińskie stowarzyszenie niepodległościowe, powstałe 1 sierpnia 1914 we Lwowie.
Tło powstania W czasie wojen bałkańskich zarysowała się po raz pierwszy możliwość wojny europejskiej. Dlatego też w 1912 ukraińscy działacze narodowi, radykalni i socjaldemokratyczni zwołali na 11 grudnia 1912 konferencję, która ogłosiła lojalność ukraińską wobec Austro-Węgier. Postanowiono również, że ukraińskie stowarzyszenia (takie jak np. Sicz, Sokił, Płast) zaczną tworzyć oddziały paramilitarne.
Po wybuchu I wojny światowej działacze ukraińscy związani z konferencją z 1912, działający w Ukraińskiej Partii Narodowo-Demokratycznej, Ukraińskiej Partii Radykalnej i Ukraińskiej Partii Socjal-Demokratycznej, utworzyli Główną Radę Ukraińską.
Działalność Rady 3 sierpnia 1914 wydała ona wiernopoddańczy manifest, w którym zapewniała o swej lojalności wobec monarchii habsburskiej. Wzywano naród ukraiński, by u boku Austro-Węgier i Niemiec walczył przeciwko Rosji o wyzwolenie Ukrainy Naddnieprzańskiej oraz o oswobodzenie Ukraińców w Galicji Wschodniej spod polskiego uciskuTadeusz Dąbkowski, Ukraiński ruch narodowy w Galicji Wschodniej 1912–1923, Warszawa 1985, s. 71..