Andrzej Horubała (ur. 14 stycznia 1962 w Warszawie) – polski pisarz, krytyk literacki, reżyser i scenarzysta telewizyjny, producent filmowy.
Życiorys Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1980) i Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Od grudnia 1980 przewodniczący NZS Wydziału Polonistyki UW, współzałożyciel biuletynu Centrum Informacji Akademickiej NZS UW (CIA), po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce 13 grudnia 1981 – aktywny w strukturach „Solidarności”, współzałożyciel Akademickiego Ruchu Samoobrony (ARS), współpracownik, a później członek redakcji tygodnika Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego „Wola”, publikował m.in. w „Woli”, „Kulturze Niezależnej” i „Almanachu Humanistycznym”.
W 1986 nauczyciel języka polskiego w XXXIV L.O.
Po 1989 związany z „Tygodnikiem Literackim” i magazynem „Debata”. Autor monodramu Mono (1991), powieści Farciarz (2003), Umoczeni (2004), Przesilenie (2010), Wdowa smoleńska albo niefart (2021), opowiadania Mniszek (2019), tomu opowiadań Incydenty (2024) oraz zbiorów szkiców krytycznych Marzenie o chuliganie (1999), Żeby Polska była sexy i inne szkice polemiczne (2011), Droga do Poznania i inne zapiski (2015), Byliśmy tacy zakochani (2018) i Ostatni akord (2020).