W tych warunkach armia URL, zawarłszy 24 maja 1919 rozejm z wojskami polskimi, przeorganizowała się w 4 grupy: Strzelców Siczowych, Zaporoską, Wołyńską i Południowo-Wschodnią. Liczyły one w sumie 15 000 żołnierzy. Na początku czerwca wypchnęły bolszewików z południowo-zachodniego Podola i zajęły Kamieniec Podolski, który został tymczasowym ośrodkiem rządu ukraińskiego. W tym samym czasie w 1919 r. na Ukrainie doszło do wielkiego powstania antysowieckiego, wywołanego czerwonym terrorem.
Na przełomie czerwca i lipca bolszewicy znowu przeszli do natarcia, zajmując 5 lipca Płoskirów i podchodząc pod Kamieniec Podolski. Jednak w połowie lipca, po przebiciu się przez linie bolszewickie oddziału Jurko Tiutiunnyka (były to resztki zagonu Hryhoriewa), wzmocniona armia URL wypchnęła bolszewików poza linię Gródek – Szarogród – Dunajowce – Nowa Uszyca – Wapniarka.
Sierpień 1919 – marzec 1920 thumb|250px|Zasięg ofensywy Dienikina thumb|Czekiści niszczą bojowników URL i lojalną wobec nich ludność