Według niektórych źródeł Bosz, która prowadziła posiedzenia rządu do marca tego roku, gdy na jego czele stanął Mykoła Skrypnyk, i cieszyła się największym autorytetem wśród członków sekretariatu, nie została oficjalnie przewodniczącą, gdyż obawiano się mianowania na takie stanowisko kobiety. Według innych relacji zadecydowało o tym jej nieukraińskie pochodzenie. 4 stycznia 1918 r. podpisała wezwanie Sekretariatu, w którym "wszystkie wojska wierne sprawie robotniczo-chłopskiej", czyli oddziały rosyjskiej Czerwonej Gwardii pod dowództwem Władimira Antonowa-Owsiejenki, zostały wezwane do walki z białymi Kozakami Aleksieja Kaledina oraz z Ukraińską Centralną RadąWładysław Andrzej Serczyk, Historia Ukrainy, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2001, s. 264.. Pod koniec stycznia 1918 r. uczestniczyła w Ogólnoukraińskiej Konferencji Rad Delegatów Wiejskich w Charkowie.
Jewhenija Bosz była przeciwna podpisaniu traktatu brzeskiego. Twierdziła, że Ukraińska Ludowa Republika Rad powinna stawić zbrojny opór nadchodzącym wojskom niemieckim.