Józef Kloc (ur. 15 marca 1913 w Smolarzynach, zm. 7 lutego 2000 w Pruszkowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, psycholog, popularyzator teologii, pallotyn.
Urodzony w diecezji przemyskiej, pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Franciszka i Filomeny z domu Marcinek. We wrześniu 1925 rozpoczął naukę w Collegium Marianum w Wadowicach na Kopcu, 21 sierpnia 1930 w Sucharach otrzymał sutannę Pobożnego Stowarzyszenia Misyjnego (dawna nazwa pallotynów) z rąk ówczesnego przełożonego Polskiej Regii ks. Wojciecha Turowskiego, pierwsze przyrzeczenia złożył 19 marca 1933 na ręce ks. Leona Bemke (rektora Collegium Marianum). Wieczną konsekrację złożył w 1936. W latach 1933–1935 odbył studia filozoficzne w Wadowicach i Sucharach, następnie teologiczne w Sucharach i Ołtarzewie. Święceń kapłańskich udzielił mu 11 czerwca 1938 w Warszawie biskup Stanisław Gall.