Ze względu na bliskie stosunki z Azją, akcję sporej części swoich powieści, takich jak np. „Der Tod und der Regen” czy „Lotos auf brennenden Teichen”, a także kryminałów, jak np. „Der maskierte Buddha”, Thürk osadził na kontynencie azjatyckim. W jego książkach, a także ich ekranizacjach, chodziło o odkrywanie świata i naświetlanie jego współczesnych problemów.
W okresie NRD, planowane wydania i ekranizacje kilku jego powieści nie doszły do skutku ze względu na komunistyczną cenzurę. Thürk dystansował się od idei komunistycznych. Szczególnie mocno krytykował „kolonialne zapędy” Związku Radzieckiego. Upadek komunizmu i zjednoczenie Niemiec w 1990 pozwoliły mu na realizację zakazanych dotąd politycznie projektów. Wśród nich znalazła się wydana w 1993 powieść „Lato umarłych snów”, której idea powstania pojawiła się już w połowie lat 60. Jej akcja działa się w powojennym Prudniku, a jej głównym przesłaniem miało być pojednanie i dialog między Niemcami i Polakami – narodami dotkniętymi przez II wojnę światową. Autor zawarł w niej wiele wątków autobiograficznych.