Z wyróżnianych poza tym dwóch innych podgatunków odrębność i status taksonomiczny jednego jest wątpliwa, a drugi jest traktowany jako odrębny gatunek. subsp. imbricata (Lapeyr.) O.Bolòs & Vigo (syn. C. imbricata Lapeyr.) – opisany ze wschodniej części Pirenejów, cechuje się bardzo krótkimi łodygami i dachówkowato zachodzącymi na siebie liśćmi. subsp. telephiifolia (Pourr.) Briq. (syn. C. telephiifolia Pourr.) – występuje w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, jest byliną z drewniejącym korzeniem palowym, pędy ma tęższe, często podnoszące się, liście ma szersze – wąskojajowate i mięsiste, nie ma przysadek w kwiatostanie i ma nieco większe owoce (długości 1,5 do 2,5 mm).
Biologia Roślina jednoroczna, czasem też dwuletnia (przezimowuje rzadko, w sprzyjających warunkach). Rośliny z subsp. perez-larae są bylinami.
W różnych latach liczebność osobników na stanowiskach bywa bardzo zmienna. W populacjach zasiedlających doliny rzek najobfitsze zasoby obserwowane są w latach suchych, gdy spadek poziomu wód odsłania duże powierzchnie optymalnych siedlisk dla gatunku.