28 sierpnia 1999 roku, w swojej trzydziestej walce, pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie byłego mistrza świata WBA w kategorii lekkośredniej, Santiago Samaniego, a pięć miesięcy później byłego mistrza IBF w tej samej kategorii wagowej, Vince’a Phillipsa.
Mistrzostwo świata IBF w kategorii półśredniej Po tym jak Félix Trinidad zrzekł się tytułu mistrza świata IBF w kategorii półśredniej z powodu zmiany kategorii wagowej na wyższą, Forrest dostał szansę walki o wakujący tytuł. 26 sierpnia 2000 roku zmierzył się z bokserem z Gujany, Raulem Frankiem. Walka została uznana za nieodbytą po tym, jak w trzeciej rundzie sędzia przerwał pojedynek ze względu na duże rozcięcie skóry Franka po niezamierzonym uderzeniu głową. Do walki rewanżowej między tymi pięściarzami doszło 12 maja 2001. Forrest wygrał na punkty i zdobył pas mistrzowski.
W sierpniu 2001 roku w nietytułowej walce znokautował w czwartej rundzie Edgara Ruiza, a następnie zrzekł się tytułu.
Mistrzostwo świata WBC w kategorii półśredniej 26 stycznia 2002 roku odebrał Shane Mosleyowi tytuł mistrza świata WBC w kategorii półśredniej, pokonując go na punkty jednogłośną decyzją sędziów (Mosley w drugiej rundzie dwukrotnie leżał na deskach).