Gatunek zbiorowy (łac. species collectiva) – kategoria taksonomiczna w randze gatunku, termin wprowadzony przez Adolfa Englera dla określenia grup bliskich i trudnych do rozróżnienia gatunków.
Często (acz nie zawsze) jako synonim gatunku zbiorowego traktuje się linneon (gatunek linneuszowski) (ang. linnaeon, linneon). Jest to termin wprowadzony w 1916 przez holenderskiego botanika Johannesa Paulusa Lotsy'ego jako „gatunek szeroko pojmowany” (w odróżnieniu od jordanonów, „gatunków wąsko pojmowanych”). Innym podobnym, często pojmowanym jako synonim terminem jest coenospecies, pojęcie zdefiniowane w 1922 roku przez szwedzkiego ekologa i genetyka, w jego klasyfikacji taksonów opartej na kryterium możliwości ich krzyżowania. Osobniki w obrębie coenospecies zdolne są do krzyżowania się ze sobą, nie są natomiast zdolne do krzyżowania z taksonami spoza tej grupy lub co najwyżej dają potomstwo niepłodne.