Późniejsza działalność polityczna mały|Lawon Barszczeuski (drugi z lewej) w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej, 28 maja 2008 roku mały|Lawon Barszczeuski (z prawej) i Wincuk Wiaczorka za sceną w czasie koncertu „Solidarni z Białorusią” w Warszawie, 22 marca 2009 r. W 1995 roku został wiceprzewodniczącym Białoruskiego Frontu Ludowego. Rok później, w związku z udaniem się Zianona Pazniaka na emigrację polityczną do Stanów Zjednoczonych, objął stanowisko p.o. przewodniczącego partii. W 1999 roku stanowisko to przejął Wincuk Wiaczorka. W tym samym roku doszło do rozłamu we Froncie, w wyniku którego powstały dwa ugrupowania: Konserwatywno-Chrześcijańska Partia – BNF pod kierownictwem Pazniaka oraz Partia BNF pod kierownictwem Wincuka Wiaczorki. Barszczeuski poparł Wiaczorkę i został jego doradcą.
9 grudnia 2007 roku, na zjeździe Partii BNF, został wybrany na jej przewodniczącego. Jego kandydatura została wysunięta jako bezalternatywna, ponieważ delegaci w przewidzianym czasie nie byli w stanie wybrać przewodniczącego na drodze głosowania. Stanowisko zachował do 5 września 2009 roku, kiedy to na kolejnym zjeździe Partii BNF przegrał wybory z Alaskiejem Janukiewiczem. Barszczeuski otrzymał wówczas 144 głosy, Janukiewicz – 173. Po przegranej Lawon Barszczeuski wystosował do członków partii list, w którym napisał: