thumb|Grób Bronisława Kamińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Bronisław Czesław Kamiński (ur. 3 września 1895 we Włocławku, zm. 21 września 1939 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Mając 19 lat wstąpił w szeregi Legionu Puławskiego. W czasie I wojny światowej służył w 1. Pułku Ułanów. 24 lipca 1917 roku dostał się do niewoli niemieckiej po bitwie pod Krechowcami. Odzyskał wolność prawdopodobnie w połowie roku 1918, po czym poprzez Polską Siłę Zbrojną znalazł się w Wojsku Polskim. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 373. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 84 pułk piechoty. 31 marca 1924 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 211. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym roku nadal pełnił służbę w 84 pułku piechoty w Pińsku, a cztery lata później w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie i pozostawał oficerem nadetatowym 84 pułku piechoty. 2 grudnia 1930 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 97. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1932 roku służył w 30 pułku Strzelców Kaniowskich w Warszawie.